زندان زنان نماد بحران های مرد سالاری

زندان زنان بحران ایدولوژی های مردسالاری

زندانهای زنان را به میدان های مبارزه تبدیل کنیم

زن شوهر، خواهر برادر، دختر پدر ،همه از بردگی زن و خود نبودن زن می گویند و هر یک به نوعی مالکیت خود را روا داشته ،این زن است که آراسته می گردد ،به فروش گذاشته می شود ،پنهانش می کنند ،دارش می زنندو می بویند و دورش می ندازند و به کارهای ناشایست وا می دارند،ابزار بدست آوردن سرمایه شان میشوند، جسم و روحش را می گیرند و سم مرگ را به او خورانده اندو در هیچ یک انتخاب خود او وجود ندارد و تنها مترسک کارگردانان جامعه تخریب گر مرد سالاری و محافظ سرمایه و قدرتشان است.

حق آزاد زندگی کردن ندارد و باید مال دیگران باشد نه مال خود. دولتها زن خود را می سازند ،سرمایه دار کالای خود را می آراید که همانا سودآورترین کالایش زن است،کلیساها و مساجدشان را برای اعمال سیاستهایشان به کار گرفته که در راس همه این ها ایدولوژی مخرب و ویرانگر مرد سالارانه قرار دارد، در کل اینها زن را نه به عنوان یک انسان بلکه به مثابه گوسفندی مطیع ،مانکنی زیبا وظریف در ویترینهای پرزرق و برقشان که با در خواست های مشتریانشان گاه رقصیده و خودنمایی کرده و گاه در برابر چشمهای خودشان با چادر های سیاه رویش را می پوشانند و به هنگام نیاز دستگاه تولید مثل می شوند و در هر صورت از حضورش در جامعه وحشت داشته تا که از وضعیت خود آگاه و آن هنگام است که عصبانیتش قدرت و سرمایه شان را به خطر انداخته و تمام نقشه هایشان را برهم میریزد. این وضعیت در کشورهای جهان سوم و سیاست های آمیخته با دین به مراتب ناگوارتر است که هم از طریق قواین زن ستیز ،فرهنگی و سنت های متعدد حاکم بر جامعه و خصوصا استفاده از دین به نوعی ابزار برای اعمال سیاستهایشان علیه زنان ،بردگی بر زنان صد چندان می کند .

رادیو زمانه: پرونده زینب بایزیدی یکی از پرونده‌هایی است که در مورد یک فعال مدنی دیگر باز شد و ماحصل آن چهار سال زندان برای این عضو کمپین یک میلیون امضا برای برابری شد. اگر چه مانند همیشه این پرونده هم عنوان اقدام علیه امنیت ملی را یدک می‌کشید اما برخی اشاره می‌کردند که یکی از اتهام‌های وارده بر این عضو کمپین این است که نام فروشگاه‌اش را «زیلان» که نامی کردی است و تشابه با یکی از زنان فعال کرد دارد انتخاب کرده است. او در مدتی که در زندان موقت به سر برد به دلیل نحوه برخورد با وی و شرایط بد زندان دست به اعتصاب غذا زد.

هانا عبدی و روناک صفار‌زاده هم از دیگر فعال‌های زن کرد هستند که هنوز در وضعیتی مشابه زینب قرار دارند. به هر حال این فعال پس از برگزاری دادگاه محکوم به چهار زندان شد. حکمی که در حال حاضر او دارد آن‌را تحمل می‌کند. مهدی حجتی، وکیل زینب بایزدی چندی پیش علی‌رغم صدور این حکم به صورت نهایی، نسبت به آن اعتراض کرد. او معتقد است که این حکم حق موکل او نیست. این اعتراض به حکم نیز از سوی دو هزار دانشجو و فعال مدنی مورد حمایت نیز قرار گرفت. اما امکان دارد این حکم را در این مرحله تغییر داد؟ ‌مهدی حجتی وکیل زینب بایزدی توضییح می‌دهد: